معنی و تعریف
[ اِ ] (اِخ) پادشاه استرگت ها.
نخست او رئیس اقوام شمالی موسوم به رژین
بود و بهمراهی تئودریک به ایطالیا شد و در
۵۴۱ م. بپادشاهی رسید و آنگاه که بلیار بر
استرگت ها غالب آمد او در صدد آن شد که
مملکت خویش را تسلیم ژوستنین
(یوستینیانوس) امپراتور روم کند و عهدی با
آنان در این معنی منعقد سازد لکن پیش از
اجرای این مقصود سپاهیان وی او را بکشتند.
(قاموس الاعلام ترکی).