[ اَ ] (اِخ) آرارات. جبال (آتشفشانی) به ارمنستان، که طبق روایت کتاب مقدس کشتی نوح آنجا مستقر شد. جودی. اراراط. در قاموس کتاب مقدس آمده: اراراط (ملعون) مقاطعه ایست در مرکز ارمنستان که مابین رود ارس و دریای وان و ارومیه واقع است (کتاب دوم پادشاهان ۱۹:۳۷، کتاب اشعیا ۳۷:۳۸). گاهی این لفظ بر تمام آن مملکت اطلاق شده (کتاب ارمیا ۵۱:۲۷) و موافق روایات کشتی نوح بر این کوه قرار گرفت. این کوه بلند را ارامنه مسیس و ترکان اگریداغ یعنی سراشیب و ایرانیان کوه نوح و اروپائیان غالباً اراراط و اعراب جودی نامند. و آن صاحب دو قله است که یکی مقدار چهارهزار قدم از دیگری بلندتر و بسلسلهٔ کوههائی که بطرف شمال مغربی و مغرب ممتدند می پیوندد و همیشه این کوه عظیم دارای رتبهٔ عالی بوده دائماً بر قله اش برف نمودار است و ۱۷۰۰۰ قدم از سطح دریا مرتفع و از جمله آتشفشانهائی است که انفجار آخری وی بسال ۱۸۴۰ م. بوده -انتهی. هرودت مورخ یونانی مردم ارارات را الارُد نوشته است. (ایران باستان ص ۳۶ و ۲۲۶۹). و رجوع به ضمیمهٔ معجم البلدان شود.