[ مَ نَ / نِ ] (اِ) اَمَنه. پشتهٔ هیزم : از آنکه گفتم کوه خشک مرا ملک است بخشک چوبی مالک کشید بر دارم هزار آمَنه هیزم همه ز کوه خشک نهاده اند در انبار و من در انبارم.سوزنی.