معنی و تعریف
[ اَ نَ ] (اِخ) مقاطعه ای از آسیای
غربی وراء دجله در بلاد آشور قدیم و آن در
مائهٔ اول بعد از میلاد مملکتی بود تحت فرمان
برثیبن و سپس ترایانوس (تراژان) رومی
بسال ۱۱۴ م. آنرا بگشود و آنگاه دیکرانوس
(تیگران) یکی از پادشاهان ارمنستان آنجا را
فتح کرد و اهل آنجا را در زمرهٔ سپاه خویش
بر علیه رومیان تجهیز کرد و بار دیگر
سفیروس آنجا را تصرف کرد و اکنون بخشی
از کردستان از اعمال موصل و شهرزور است.
(ضمیمهٔ معجم البلدان). و رجوع به ادیابن
شود.