[ اِ ] (ع مص) بردن. (تاج المصادر بیهقی). ببردن. بُردن کسی را. || دور گردانیدن او را. (منتهی الارب). || بُبر کردن. (؟) (زوزنی). || زراندود کردن. (تاج المصادر بیهقی). زراندود کردن از بیرون. (غیاث). || روان کردن. (غیاث).