معنی و تعریف
[ اَ ذِ بَ ] (اِخ) آذِربَعْل. پسر
می سیپسا و نبسهٔ ماسی نیسا، حکمران
نومیدی. او از طرف یوگورتا حکمران
قرطاجنه (۱۱۸ ق. م.). هنگام محاصرهٔ شهر
قدیم سیرطا محصور شد و از دولت روم
استمداد کرد و چون مددی از طرف رومیان
بدو نرسید در ۱۱۳ ق. م. کشته شد. (قاموس
الاعلام ترکی).