معنی و تعریف
[ اَ خِ ] (اِخ) موضعی است نزدیک
مکه. (منتهی الارب). ابن اسحاق گوید چون
پیامبر (ص) در عام الفتح بمکه رسید از اذاخر
داخل شد و به اعلای مکه فرودآمد و آنجا قبهٔ
خویش بر پا کرد. (معجم البلدان). و رجوع به
أمتاع الاسماع مقریزی جزء اول ص ۳۷۷ و
۳۸۰ شود.