معنی و تعریف
[ اُ سِ ] (اِخ) مجموعهٔ اشعاری
دلکش است که آنرا مانند منظومهٔ ایلیاد به
اومیروس (هُمِر) شاعر اوصافی یونان باستان
نسبت کنند. این مجموعه از ۲۴ منظومه
ترکیب شده و از بازگشت اولیس بوطن پس
از فتح تِرُزا حکایت کند. از این مجموعه
اخلاق و آداب یونانیان قدیم را نیکو میتوان
دریافت. (لغت نامهٔ تمدن قدیم ذیل: ادیسا). و
رجوع بایران باستان ص ۱۹، ۶۶۱ و ۲۰۷۱
شود.