[ اَ هَ بَ ] (اِخ) نام دو تن از شعرای ایرانی از مردم قزوین. اجداد یکی از آندو از زمان چنگیزخان از بزرگان ولایت قزوین بودند و این بیت از اوست: صیاد را ز صید بود بیش اضطراب من بیقرار یارم و او بیقرار من. و دوّمی بهندوستان رحلت کرده است و بیت ذیل از اوست قضا از بهر آن افروخت شمع آشنائی را که بر دلهای مشتاقان نهد داغ جدائی را. (قاموس الاعلام ترکی).