[ اَ هَ ] (اِخ) ابن منصوربن زید بلخی. پدر سلطان ابراهیم که پادشاهی بلخ ترک داده درویشی اختیار کرده بود و قصهٔ آن مشهور است. (مؤید الفضلاء). و رجوع به ابراهیم ادهم شود.