معنی و تعریف
[ اِدْ ] (اِخ) (سَن...) پادشاه
نورثمبری، متولد در حدود ۵۸۵ م. و مقتول
در جنگ هِتفیلد، قرب دُنکاستِر، در ۶۳۳.
اِتِلریک پادشاه بِرنیسی او را از حکومت براند
و وی بپادشاه مِرسی پناه برد و شاه اخیر دختر
خود بدو تزویج کرد و ادوین بار دیگر
بسلطنت رسید و بزودی پادشاه همهٔ
انگلستان شد. وی از دست پاولینوس،
آرشوک یُرک تعمید یافت و بسیاری از
رعایای وی بطریقهٔ او عمل کردند. تنها پادشاه
مرسی موسوم به پِندا با او مقاومت کرد و
انگلستان به دو فرقه تقسیم شدند. مسیحیان
بسال ۵۸۵م. در هتفیلد مغلوب شدند. ادوین و
پسر ارشد او اُسفریث کشته شدند. ادوین را
عیسویان مانند شهید و قدیسی تلقی کنند و
ذکرانِ وی در چهارم اکتبر است.