معنی و تعریف
[ اَ ] (از ع، ص) کسی را گویند که
بسبب علتی چشم او تاریکی کند و شبکور را
نیز گفته اند. (برهان قاطع). کسی را گویند که
چشم او تاریکی کند بواسطهٔ علتی.
(جهانگیری). کسی را گویند که چشم او آب
سیاه آورده باشد. (شعوری). تباه چشم از
علتی که دارد. آنکه چشمش تاریک شود
بسبب علتی. و گمان میرود این صورت
تصحیف کلمهٔ ادوش عربی باشد. و رجوع به
اَدوَش شود.