معنی و تعریف
[ اِ ] (اِخ) پلانتاژنه. از خاندان
سلاطین پلانتاژنه پسر دوک کلارنس (ژُرژ) و
مادر او دختر کنت وارویک مسماة به ایزابل
است. او از طرف جد خویش بکنتی وارویک
تعیین شد ودر ۱۴۸۵ م. چون بدعوی حق
وراثت حکومت برخاست هانری هفتم او را
دستگیر و محبوس ساخته و در ۱۴۹۹م.
بکشت. (قاموس الاعلام ترکی).