[ اُ دَ ما ] (اِخ) نام کوهی است بفارس و در صحاح آمده ادمی بر وزن فعلی بضم فاء و فتح عین و موضعی است. محمودبن عمر گوید ادمی زمینی است سنگزار در بلاد قُشیر. قتّال کلابی گوید: و أرسل مروانُ الامیرُ رسولهُ لآتیهُ اِنی اذاً لمضللُ و فی ساحةالعنقاء أوفی عمایة أو الاُدمی من رَهبةالموت موئل. و ابوسعید سکری در قول جریر گفته است: یا حبذا الخرج بین الدام والادمی فالرمث من بُرقةالروحان فالغرف. دام و ادمی از بلاد بنی سعد است و بیت قتّال دال است که آن کوهی است و ابوخراش الهذلی راست: تری طالب الحاجات یغشون بابهُ سِراعاً کما تهوی الی أدمی النحلُ. و او در تفسیر خود آورده است که ادمی کوهی است بطائف و محمدبن ادریس گوید ادمی کوهی است و در آن قریه ای است و در یمامه نزدیک «دام» واقع است و هر دو از سرزمین یمامه باشند. (معجم البلدان).