[ اِ مُ ] (اِخ) فرانسوا والانتین آبو. نویسندهٔ فرانسوی، متولد در دیُز (واقع در مُرت) در ۱۸۲۸ و متوفی بپاریس در ۱۸۸۵م. وی پس از انتشار تحقیقی در باب «یونان معاصر» و رمانی بنام «تُلّا» که موجب مناقشات شدید شد و نیز «مکتوبات جوانی نیک خو بدختر عمهٔ خویش مادلین»، بتآتر توجه کرد ولی کمتر مطبوع مردمان شد. و شکست او در نمایش گااِتانِه موجب شد که وی دیرزمانی از تآتر دور ماند. او راست: ازدواج های پاریس. پادشاه جبال. ژِرمِن. مادِلُن. مسئلهٔ رومی. حال آقاگرن. مرد گوش شکسته. صخرهٔ قدیمه. و آن عنوان یک سلسله تألیفات است که پیاپی انتشار یافت: ترقی، که تحقیقی است در تحولات اجتماعی، تیرانداز، رسوا، ازدواج های ایالت، قصّهٔ مردی دلیر، که تألیفی است عالمانه و فصیح و مؤثر و شامل مباحث مربوط به وطن پرستی و اخلاق دموکراتیک. آبو، بجز گااتانه، کمدئی بنام «گویری» و چند نمایشنامهٔ دیگر نوشته است و نیز وی تحقیقات بسیار در امور سیاسی و مالی و انتقادات هنری دارد که در مائهٔ نوزدهم در روزنامه ای که تأسیس کرده بود منتشر شده است.