معنی و تعریف
[ اَ ] (اِخ) شهریست زیبا واقع در
داخل بلاد سودان از افریقای وسطی بین ۵،
۱۰ درجه عرض شمالی و ۱۲، ۱۷ درجه طول
شرقی. طول آن از جنوب غربی بشمال شرقی
در حدود ۷۰ میل و کرسی آن یولا است و آن
شهریست دارای ۱۲ هزار سکنه و حاکم
ادماوا آنجا نشیند. ناحیهٔ مزبور اسلامی است
و تبعهٔ بسیار از بُت پرستان و امم مختلفه دارد
و در قرن گذشته قائد شجاعی از رؤسای فلاته
موسوم به اداما آنجا را فتح کرد و از آن پس
ناحیهٔ مذکور بنام او خوانده شد و در سال
۱۲۶۸هـ . ق. هجری پسر وی حاکم آنجا بود و
عادت اهالی آن بلاد جنگ و غارت است. و
اما بلاد واقعه در جهت شمالی نهر بنوی دارای
استقلال است و اهالی آن بت پرستند و آن نیز
از اجمل بلاد افریقای وسطی است و در آن
نهرهای بسیار است و این ناحیه دشتی است
که تدریجاً بجهت جنوب ارتفاع گیرد تا
ارتفاع آن به ۱۵۰۰ قدم رسد و در خلال آن
کوههاست که بزرگترین آنها اتلانتیکا است که
ارتفاع آن به ۹۰۰۰ قدم رسد و محیط آن
قریب به ۴۰ میل است و در آن قومی
بت پرست سکونت دارند و هفت شیخ بر
ایشان حکومت کنند زراعت آنان گندم و گوز
و پنبه و موز است و چشمه های آب گرم دارد
و بدانجا فیل به رنگهای اسود و اشهب و اصفر
بسیار یافت شود و غریب ترین حیوانات آنجا
جانوریست بنام «ایو» از پستانداران که به
عجل بحری شبیه است و در نهرها زندگی کند
و هم بیرون آید و علف چرا کند و نوعی گاو
در آن نواحی یافت شود که قدّ آن به سه قدم
نمیرسد و به رنگ اشهب است و آنرا
«موتورو» نامند. آهن این سرزمین از بهترین
انواع آهنهاست. رجوع به ضمیمهٔ معجم
البلدان شود.