معنی و تعریف
[ اُ دُ ] (اِخ) ماکرامبلی تیسا، یعنی
دختران ژان ماکرامبلی تس ملکهٔ روم
شرقی در مائهٔ یازدهم. وی زوجهٔ کنستانتین
یازدهم، دوکا بود و بهنگام مرگ امپراطور او
را عنوان نایب السلطنهٔ میشل هفتم دادند و وی
سوگند یاد کرد که شوی دیگر نکند. ولی بعلت
مخاطراتی که برای امپراطوری وی پیش آمد
با یکی از بزرگترین سران سپاه، رمن دیوژن،
ازدواج کرد و او را در تاج و تخت شریک
خویش ساخت و این ازدواج موجب عدم
رضایت درباریان گردید و چون امپراطور در
جنگ با ترکان در مانتزِکیِرت (۱۰۷۱م.)
مغلوب و اسیر شد، سزار ژان دوکا در دربار
اغتشاشی برپا کرد و میشل هفتم را تنها بعنوان
امپراطور شناختند و رمن را دستگیر و نابینا
کردند و بجزیرهٔ پرُتی نفی کردند و ادکسی را
نیز در صومعه ای در بسفر مقید ساختند. در
۱۰۷۸ نی سِفُربُتُنیات بفکر ازدواج با ملکهٔ
مخلوع افتاد و بدو اجازه داد که در بیزانس
اقامت کند. ادکسی زنی باهوش و متکبره و
جمیله و ادیبه و عالمه بود و کتابی بدو نسبت
کنند ولی در حقیقت تألیف آن کتاب در
مائهٔ چهاردهم بوده است. تصویر او بر عاجی
متعلق بمائهٔ یازدهم در دست است.