[ اِ عِ ] (ع مص) ناگاه پیش آمدن. مؤلف تاج العروس گوید: ادعنکر؛ اَهمله الجوهری و قال ابن درید یقال ادعنکر علیهم بالفحش؛ اذا اندرأ بالسوء. قال : قد ادعنکرت بالفحش و السوء و الاذی أمیتها ادعنکار سیل علی عمرو.
- ادعنکار بفحش؛ ناگاه ببدی پیش آمدن. - ادعنکار سیل؛ ناگاه پیش آمدن توجبه.