[ اَ رَ زا دَ ] (اِخ) نجم الدین افندی، پسر سعداللََّه افندی، مدرس. از مردم ادرمید. یکی از ملاهای بزرگ. او پس از آنکه مقدمات علوم را آموخت و در مدتی کم مراتب علمیهٔ وقت را پیمود بقضاوت طرابلس غرب و قونیه و سیواس و بعض ولایات دیگر منصوب شد و هم در مدینهٔ منوّره و مصر ملاّئی میکرد و در ۱۲۶۸ هـ . ق. در مدینهٔ منوره وفات کرد و برادر او سعدالدین افندی که پدرزن سامی بیک نویسندهٔ قاموس الاعلام ترکی است بعضی اوقاف در اسلامبول دارد. (قاموس الاعلام ترکی).