[ اَ دَ زَ / زِ ] (ص مرکب) بلندآوازه. (مؤید الفضلاء) (برهان) (آنندراج): نام نظامی بسخن تازه کن گوش فلک را ادب آوازه کن.نظامی.
و این معنی از بیت نظامی حاصل نمیشود و بر اساسی نیست.