[ اُ ] (فرانسوی، اِ) (از کلمهٔ ترکی ادلیک، مشتق از اُدَه، اطاق و وثاق + لیک، حرف نسبت) کنیز و خدمتکار زنان سلطان عثمانی. || نامی که بغلط بزنان حرم سلطان داده اند. || انگر نقاش معروف دو پردهٔ بسیار زیبا ساخته است: «ادالیسک غنوده» که در رم بسال ۱۸۱۴م. کرده است و امروز در موزهٔ لوور است. ادالیسک دوم، زنی جوان و موخرمائی را نشان میدهد که سر خود را بر بازو خم کرده است. ادالیسک اژن دلاکروا (۱۸۴۷ م.) بر پردهٔ قرمز غنوده و سر را در انحنای بازوی چپ جا داده است. چهرهٔ وی دارای کمال و رنگ پرده بسی زنده و جاندار مینماید. ادالیسک های دیگری نیز لوئی بولانژه (۱۸۳۰)، کور (۱۸۳۸)، ا. کُلَن (۱۸۳۸)، ارنست هبر، هـ . سالمسن (۱۸۷۲) و دیگران دارند.