[ اَ سُ ] (اِخ) یکی از علمای دورهٔ سلطان بایزیدخان ثانی است. اصل وی از توقاد است و در مدارس بروسه و ادرنه و بعض مدرسه های در سعادت تدریس میکرده است و او را بر شرح الوقایهٔ صدرالشریعة حاشیه ایست و نیز کتابی بنام هدایةالمهتدین دارد. وی نزدیک خانهٔ خود مسجدی بنا کرد و کتب بسیار خود را وقف طلاب علوم دینیه کرد. (قاموس الاعلام).