[ اَ یَ ] (ع ص) خالناک. خالدار. باخال: رجل اخیل؛ مرد خالناک. (منتهی الارب). آنکه بر اندام او خال بسیار باشد: وجه اخیل؛ روی باخال. || (اِ) کبر. بزرگ منشی. (منتهی الارب). || ( ن تف) نعت تفضیلی از اختیال. - امثال:
اخیل من ثعلب فی استه عهنة؛
قال حمزة هذا مثل رواه محمدبن حبیب و لم یفسره و لااعرف معنی المثل.
اخیل من غراب؛
لانه یختال فی مشیته.
اخیل من مذالة؛
یعنون الامة، لانها تهان و هی تتبختر.
اخیل من واشِمة اِستها؛
قال ابوعمرو هی امرأة وشمت فرجها فاختالت علی صواحباتها و یقال بل هی دُغة. (مجمع الامثال میدانی).