[ اَ یَ ] (ع ص) آنکه یک چشم سیاه و چشم دیگر ازرق دارد از مردم و اسب و جز آن. آنکه یک چشم سیاه دارد و دیگر سبز. (زوزنی) (مؤید الفضلاء). چشمی سیاه و چشمی ازرق. آنکه یک چشم کبود دارد و دیگر چشم سیاه. اسبی که یک چشمش سیاه و یک کبود یا سفید باشد. مؤنث: خَیْفاء. || اسپ سیاه و سفید. || جمل اخیف؛ شتر که غلاف نرهٔ او فراخ باشد. ج، خیف، خوف. (منتهی الارب). و جمع الاخیف، خیف و خوف بالکسر و الضم. (تاج العروس).