[ اُ خَ ضِ ] (اِخ) محمدبن یوسف. یکی از شرفای حسنی. برادر او اسمعیل در زمان معتز خلیفهٔ عباسی بحجاز خروج کرد و آنگاه که بمُرد چون فرزندی نداشت برادرش صاحب ترجمه وارث او شد و به یمامه کشید و بدانجا حکومتی تشکیل کرد. چندتن از نسل او در مائهٔ سوم هجری مدتی در آنجا مستقلاً حکومت راندند. (قاموس الاعلام).