[ اَ ] (اِخ) (برادر حماقت) شخصی از اهالی جیلون (ناحیه ای از یهودا). دو تن این نام داشتند: نخست یکی از دوستان و مصلحت بینان داود که نزد او بسیار عزیز و محترم بود (مزامیر ۴۱:۹ و کتاب دوم سموئیل ۱۶:۲۳) لکن در دشمنی ابشالوم وی از او طرفداری کرد و یکی از دشمنان قوی و سخت داود شد سپس چون ابشالوم مصلحت عاقلانهٔ او را نپذیرفت وی مأیوس گردید و از غصهٔ این عمل بد، خود را با طناب آویخته هلاک کرد (دوم سموئیل ۱۵:۱۲ و ۱۷ و مزامیر ۵۵:۱۳ -۱۴). چنین مینماید که اخیتوفل جد بت شبع بود (دوم سموئیل ۲۳: ۳۴ مقابل ۱۱:۳) و بعضی دشمنی اخیتوفل را یکی از عذاب هائی دانسته اند که بواسطهٔ معاملهٔ بت شبع بر داود وارد شد. رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.