[ اِ / اُ وَ ] (ع اِ) جِ اَخ و اَخّ و اخو و اخاً و اُخواً. برادران. (مؤید الفضلاء) (منتهی الارب): {/Bوَ جََاءَ إِخْوَةُ یُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَیْهِ فَعَرَفَهُمْ وَ هُمْ لَهُ مُنْکِرُونَ . ۱-۱۱۱۲:۵۸/}(قرآن ۱۲/۵۸). - اخوهٔ ابوینی؛ خواهران یا برادران تنی.