[ اِ ] (اِخ) نام قریه ای از قراء مصر. (ابن الندیم). شهریست بصعید مصر، در اقلیم دوم، طول آن ۵۴ و عرض آن ۲۴ درجه و ۵۰ دقیقه است و آن شهریست قدیم واقع بر ساحل نیل و در سمت مغرب آن کوهی است کوچک که هرکس بدان گوش دارد خریر آب شنود چنانکه گوئی کلام انسان است ولی نداند چیست و در آنجا عجائب کثیره و قدیمه است از جمله برابی و غیرها، و برابی ابنیه ای عجیبه است و در آن تماثیل و صوری در باب بانی آن اختلاف است و اشهر آنست که در ایام ملکه دَلوکة صاحبهٔ حائطالعجوز بنا شده است. (معجم البلدان). شهریست [ بمصر ] بر کران نیل بر مغرب وی نهاده آبادان و خرّم و با نعمت بسیار و اندر وی درخت آبنوس است بسیار. (حدود العالم). و رجوع به ضمیمهٔ معجم البلدان ص ۱۶۵ و عیون الانباء ج ۱ ص ۱۷ و مجمل التواریخ والقصص ص ۴۷۹ و تاریخ الحکمای قفطی ص ۱۸۵ و الجماهر بیرونی ص ۱۶۶ و رحلهٔ ابن بطوطه و ابن جبیر و قاموس الاعلام ترکی شود. || نیز موضعی است بسرزمین عرب. ابوعبداللََّه محمدبن المعلی بن عبداللََّه الازدی در شرح شعر تمیم بن مقبل گوید اخمیم موضعی است پست و قومی از عنزه در آنجا فرودآمدند. (معجم البلدان).