[ زَ دَ / دِ ] (نف) آنکه آلیزد از ستور. جفته انداز. جفتک زن : چو آلیزنده شد در مرغزاری نباشد بر دلش از بار باری.ابوشکور.
قموص؛ خر آلیزنده. (السامی فی الاسامی). توسن. بدخو. لگدزن. جهنده (اسب و استر).