معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (ع ص، اِ) باریکی کف پا.
باریکی کف پای که بزمین نرسد. میان پای و
کف پائی که بر زمین نیاید. آنجا از زیر قدم که
بر زمین ننشیند. میان کف پا که با زمین ملحق
نشود. || آنکه ته پایش بزمین نرسد.
(مهذب الاسماء). ج، اخامص.
|| باریک میان. (مؤید الفضلاء).
|| افراخته پای. || مقابل حدبه.
گودی. شیب. نشیب.