[ اَ ] (ع اِ) جِ خِلط. (دهار). - اخلاط اربعه؛ هر چهار مزاج بدن. گشنهای چهارگانه. دم و بلغم و مرتان یعنی مرةالصفراء و مرةالسوداء.
رجوع به خلط شود. || اخلاط قوم؛ کسانی که از قوم نباشند و در آن گروه مداخلت کنند. || گروههای مختلفه. گروه هر جنس مردم بهم آمیخته. و واحد آن نیامده است. - اخلاط لزجه؛ مایعها که چسبند.
|| داروهای خوشبو. (غیاث اللغات) (آنندراج).