[ اِ ] (اِخ) (سورهٔ...) صدودوازدهمین سورهٔ قرآن، مکیّه و بقولی مدنیه و آن چهار آیت است، پس از تبت و پیش از فَلَق. سورهٔ قل هواللّه احد: مدیح او شعرا را چو سورةالاخلاص سرای او ادبا را چو کعبةالاسلام.فرخی. چون کودک دبستان اخلاص و فاتحه دشنام آن سیاهه زن از بر همی کنم.سوزنی.