[ اَ یَ ] (ع اِ) جِ خِفاء. || اخفیةُالنور؛ غلافهای شکوفه. || اخفیةالکری؛ چشمها. (منتهی الارب). در تاج العروس آمده: و اخفیةالکرا؛ الاعین. قال : لقد علم الایقاظ اخفیةالکرا تزججها من حالک واکتحالها.