[ اَ طَ ] (اِخ) دو اخطل مشهور: ابوالفرج بن هندو در مراجعهٔ بشعر پس از ترک آن گوید: و کنت ترکت الشعر آنف من خنا و أکبر عن مدح و أزهد عن عزل... تزل القوافی عن لسانی کأنها یفاع یزل السیل منه علی عجل فأصبح شعرالاعشیین من العشا لدیه و شعرالاخطلین من الخطل. (عیون الانباء ج ۱ ص ۳۲۶ و ۳۲۷).