[ اُ خُ ] (اِ) لهجه ای در استخوان : بی ته هرگه سرم بر بالش آیو اخستانم چو نی در نالش آیو ز هجرانت بجای اشکم از چشم فروزان شعله های آتش آیو.باباطاهر.