[ اَ زَ ] (اِخ) نام جدّ حاتم طائی که از پدر خود ابواخزم عاق بود و بعد از مردن اخزم پسران وی روزی بر جد خویش ابی اخزم درافتادند و او را مجروح و خون آلوده ساختند و او این بیت بگفت: انّ بنیّ ضرّجونی بالدّم شنشنة اعرفها من اخزم. و بجای «ضرجونی»، «رمَلونی» نیز روایت شده و مراد این است که آنان در عقوق شبیه پدر خود هستند. و مصراع اخیر مثل شده است. (مجمع الامثال میدانی) (عقدالفرید چ قاهره سنهٔ ۱۳۲۱ هـ . ق. ج ۱ ص ۱۵۷). و رجوع به ابواخزم طائی شود.