[ ] (اِخ) (بعبری: کسی که خداوند او را یاری میدهد) گویند این لفظ مرخم «اخزیا» است و او کاهنی بود که در کتاب نحمیا ۱۱:۱۳ مذکور است و در کتاب اول تواریخ ایام ۹:۱۲ یحزیره خوانده شده است. (قاموس کتاب مقدس).