معنی و تعریف
[ اَ رَ ] (اِخ) کوهی در دیار بنی سلیم که
ببلاد ربیعةبن عامربن صعصعة پیوندد. کوهی
است در چهارمیلی زمین نجد. || کوهی
در طرف دهناء و در شعر کثیر بضم راء آمده
است (در ثنای مسیب بن عَلس):
موازیة هَضبَ المصبح واتَّقَتْ
جبال الحمی والاخشبین بأخرُمِ.
و هم او گوید:
ترعی ریاضَ الأخرَمَین له
فیها مَواردُ ماؤها غَدق.(معجم البلدان).