[ دَ / دِ کَ ] (ص مرکب) (از: آلوده، مُلوث +کَش، بغل و تهیگاه) بی عفاف : یکی آلوده کش باشد که شهری را بیالاید هم از گاوان یکی باشد که گاوان را کند ریخن. رودکی (از فرهنگ اسدی، نسخهٔ خطی قدیم).