[ اَ تَ ] (اِخ) نام موضعی است در نواحی قهستان (ظ. قهستان هرات) : آنگاه از آن منزل کوچ فرمود و موضع اخته آخور را از غبار سم سمند جهان پیما مشکبیز کرد... و خاقان منصور استیصال نهال اقبال او را پیشنهاد همت ساخته متوجه قهستان گردید بعد از وصول بمنزل اخته آخور عنایت ملک وهاب خاقان بلندجناب را پسری شایستهٔ افسر فرمان روائی و فرزندی زیبندهٔ کشورگشائی عنایت فرمود... (حبط ج ۲ ص ۲۴۳ و ۲۵۸).