[ فَ ] (ع اِ) خستهٔ مُقْل. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). هستهٔ مُقْل. || (مص) بر رگِ گلوی کسی زدن. (منتهی الارب). بر فریصهٔ کسی زدن. (از اقرب الموارد). فریصه زدن. (تاج المصادر بیهقی). || بریدن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || دریدن و شکافتن. (منتهی الارب). شکافتن پوست به آهنی که کنارهٔ آن پهن باشد. (اقرب الموارد).