[ اَ تَ ] (اِخ) سعداللََّه اجمیری. یکی از شعراء هند از پیوستگان نوّاب برهان الملک سعادت خان. وفات او بسال ۱۱۵۳ هـ . ق. بود. منظومه های ذیل از اوست: گلشن محمود، شعلهٔ عشق، گیتی آشوب، عجب نامه، شرمهٔ حیرت (؟)، طلسم وحدت، و دیوان. از اشعار اوست: از رُخ تابان خود بردار ماه من نقاب آفتاب صبح محشر را چه نسبت با سحاب. (قاموس الاعلام).