معنی و تعریف
[ اَ ری ی ] (اِخ) ابومحمد عبداللََّه بن
ابی سعید و او عبداللََّه بن عمروبن
عبدالرحمان بن بشربن هلال الانصاری الوراق
البلی [ کذا ] الأخباری بلخی الاصل و
بغدادی المسکن است. او ثقهٔ اخباری و
صاحب ادب و ملح و طرف بود و از حسین بن
محمد المروزی و معاویةبن عمرو و عفان بن
مسلم و سلیمان بن حرب و شریح بن نعمان و
هوذةبن خلیفه و علی بن الجعد و غیر ایشان
سماع دارد و عبداللََّه بن محمدبن ابی الدنیا و
عبداللََّه بن محمد البغوی و محمدبن خلف بن
المرزبان و عبیداللََّه بن عبدالرحمان السکری و
حسین بن القاسم الکوکبی و قاضی ابوعبداللََّه
المحاملی و جماعت دیگر از او روایت دارند.
ولادت او بسال ۱۹۷ هـ . ق. و وفات وی در
سامرا به جمادی الآخرهٔ سال ۲۷۴ هـ . ق. بود.
(انساب سمعانی).