احیف - فرهنگ لغت دهخدا | منظومه ایرانیان

احیف23521

معنی و تعریف

[ اَ یَ ] (ع ص) بی باران: بلد احیف؛ شهر بی باران. || که هوای خشک دارد. مؤنث: حَیْفاء.

لینک ها و اشتراک گذاری

احیف

شماره: 23521

تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳

معنی و تعریف

[ اَ یَ ] (ع ص) بی باران: بلد احیف؛ شهر بی باران. || که هوای خشک دارد. مؤنث: حَیْفاء.