[ اَحْ نَنْ ] (ع ق) اتفاقاً. گاهگاه : اگر احیاناً چارهٔ این شغل مرا [ احمد حسن ] بباید کرد من شرایط این شغل را درخواهم بتمامی. (تاریخ بیهقی).
|| هیچ. هرگز.