معنی و تعریف
[ لِ مَ ] (اِخ) سلسله ای از
امرای عرب بنی کلاب که در حلب حکومت
کرده اند (۴۱۴-۴۷۲ هـ .ق .) اسدالدوله ابوعلی
صالح بن مرداس نخستین آنان در حدود سال
۴۱۲ بحلب آمده و آن زمان حلب در اختیار
خلفای فاطمی بود. پس از چندی اهل حلب
بر حاکم خویش شوریده و آن را بتصرف
اسدالدوله دادند ولی پیوسته خلفای فاطمی با
او و خاندانش در نزاع و کشمکش بودند که
گاهی غالب و گاهی مغلوب میشدند. نام
امرای این سلسله این است: صالح بن مرداس،
شهاب الدولةبن مرداس، معزالدولةبن مرداس،
ابوذوابه عطیه، رشیدالدولةبن شهاب الدوله،
جلال الدولةبن رشیدالدوله، سابق بن
رشیدالدوله.