معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابان بن عثمان بن یحیی بن
زکریا اللؤلؤی البجلی. مکنی به ابوعبداللََّه
مولی بجلی. ابوجعفر طوسی ذکر او در کتاب
اخبار مصنفی الامامیه آورده و گفته است:
اصل او از کوفه است و مسکن او گاه کوفه و
گاه بصره بود و از اهل بصره ابوعبیدة معمربن
المثنی و ابوعبداللََّه محمدبن سلام الجمحی از
او علم آموختند و در اخبار شعراء و نسب و
ایام از وی بسیار روایت کرده اند و او خود از
ابوعبداللََّه و ابوالحسن موسی بن جعفر روایت
کند و از مصنفات وی جز کتابی که در آن مبدأ
و مبعث و مغازی و وفاة و سقیفه و ردّه را گرد
کرده دیده نشده است. (معجم الادباء چ
مارگلیوث ج ۱ ص ۳۵) (روضات الجنات
ص ۲۷۱). و رجوع به ابان بن عثمان شود.