[ اَ مَ نِ گَ ] (اِخ) کرسی ناحیتی بهمین نام در هند در ایالت بمبئی بر ساحل سینا. و شهر در سال ۱۹۰۱ م. / ۱۳۱۸ هـ . ق. دارای ۴۲۰۰۰ و ناحیهٔ احمدنگر صاحب ۸۸۷۶۹۵ تن سکنه بود. و مساحت ناحیهٔ احمدنگر ۱۷۰۵۸ هزار گز مربع است. این شهر را بسال ۱۴۹۴م./۸۹۹ هـ . ق. احمد نظام شاه مؤسس سلسلهٔ نظامشاهیان پی افکند. و نظامشاهیان تقریباً مدت یک قرن در این ناحیت حکم راندند تا آنگاه که اکبرشاه پس از دفاع و مقاومت مردانهٔ چاند بی بی این ناحیت را مسخر و منضم مملکت مغول کرد. و پس از مرگ اورنگ زیب بسال ۱۷۰۷م./۱۱۱۸ هـ . ق. احمدنگر در تحت سلطهٔ مهاراتاها درآمد تا آنکه بسال ۱۸۰۳م./۱۲۱۷هـ . ق. قمری دولت راءُ سندهیا آنرا تسلیم دوک دُولینگ تن کرد. رجوع به بمبائی گازتر B -۱۱VX ۱۹۰۴ و دائرةالمعارف اسلام شود. و مدفن پادشاه عالم گیر غازی بدانجاست. صاحب قاموس الاعلام گوید به این نام در هندوستان قصبات دیگری نیز هست.