[ اَ مَ دَ ] (ضمیر مبهم مرکب) شخصی مثلی است که در بعض امثال فارسی از جمله دو مثل ذیل آمده است:
احمدک اُستا نرفت روزی که رفت آدینه بود.
احمدک را که رخ نمونه بود آبله بردمد چگونه بود.نظامی.