[ اَ مَ هِ ] (اِخ) پسر محمدعلی شاه قاجار و ملکهٔ جهان دختر نایب السلطنه کامران میرزا پسر ناصرالدین شاه است. او آخرین پادشاه سلسلهٔ قاجاریه بود. مولد ۲۷ شعبان ۱۳۱۴ هـ . ق. به تبریز. او در دوازده سالگی پس از خلع محمدعلی شاه بمقام سلطنت رسید و بعلت صغر سن، مجلس شورای ملی عضدالملک را بسمت نیابت سلطنت او انتخاب کرد و پس از مرگ عضدالملک ابوالقاسم خان ناصرالملک این سمت یافت. ضعف دولت ایران در این وقت و انقلاب روسیه بانگلستان فرصت داد که قراردادی با وثوق الدوله از سنخ آن قراردادها که همیشه دولت انگلیس با دول مشرق بسته و استقلال و تمامیت آنان را از میان برده است، منعقد کرد. مقاومت این پادشاه جوان در مقابل انگلیس و نپذیرفتن این قرارداد امریست که ملت ایران هیچ وقت آنرا فراموش نخواهد کرد. لکن این پادشاه با همهٔ وطن پرستی و نیکوسیرتی بستگی و علقه ای بسلطنت نداشت و طبعاً مایل باعتزال و کناره گیری بود و با اینکه بعض از قبایل و عشایر ایران و قسمت عمدهٔ رجال و علماء و اعیان مملکت طرفدار او بودند مقاومتی در مقابل نشان نداد. بنابراین در سیزدهم ربیع الآخر سال ۱۳۴۴ هـ . ق. هنگامی که در اروپا بود خلع شد. و بدانجا ببود تا در ۱۳۰۷ هـ . ش. پس از بیماری طویل در بیمارستان نویی پاریس درگذشت و جسد او را بنابر وصیت خود او بعتبات عالیات نقل کردند. رجوع بکتاب زندگانی احمدشاه تألیف مکی شود.